Międzynarodowa Federacja Pogańska

Syberia jako hipotetyczna praojczyzna ludów indoeuropejskich to tez tylko hipoteza. Inna umiejscawia ją na północ od wybrzeży morza czarnego (raczej bez kontaktu z morzem - brak wspólnego słowa na okreslenie morza).
Zazwyczaj rekonstruuje się zdarzenia w ten sposób, że najwczesniej od prajęzyka oderwały sie plemiona mówiące jezykiem hetyckim, które osiedliły sie w Anatolii (ok 5000) lat temu. Następnie oderwały sie grupy, które dały poczatek językom kentumowym: Italowie (w tym Latynowie), Grecy, Celtowie, Germanie, Ilirowie a na dalekim wschodzie Tocharowie. Natstęnie odrywały się ludy mówiące jezykami setamowymi a więc Indo-iranowie, którzy później podzielili się na plemiona, które wtargnęły do Indii od północy wypierając ludność drawidyjską na południe i ludy irańskie - wiele jezyków w tym wspóczesny perski i wymarłe scytyjski, sarmacki (pozostałość sarmackiego to zdaje sie język osetyjski), prabałto-słowiańki, który rozpadł się na języki bałtyckie (litewski, łotewski, wymarły pruski i jaćwingski) oraz słowiańskie (do których powstania przyczynił sie intensywny wtórny kontakt z jezykami irańskimi, prawdopodobnie sarmackim).

Łacina dała później języki romańskie ale to działo się juz w czasach historycznych i ten proces jest dość dobrze udokumentowany.
Obecnie w Europie jedynymi ludami nieindoeuropejskimi sa: ugrofińscy: Finowie, Lapończycy i Węgrzy; stroeuropejscy Baskowie; oraz semiccy Malatńczycy (faktycznie mix arbasko-włoski).
Języki ormiańskie stanowia samodzielna rodzinę pośród jezyków indoeuropejskich.

Co do podobieństw pomiędzy językami słowiańskimi a pozostałymi, to najbardziej przemawia do mnie hipoteza etnogenezy słowian, jako miszanki Sarmacko-prabałtosłowiańskiej w południowej częsci obszaru prabałtosłowiańkiego, w wyniku czego doszło do wyodrębnienia nowego etnosu. Stąd podobieństwa do języków z rodziny irańskiej w tym wspomnianego osetyńskiego a za ich pośrednictwem do jezyków aryjskich indii ale także do jezyków bałtyckich, skąd innąd wraz ze słowiańskimi bardzo konserwatywnych w formie. Zachowały prawie kompletny system odmiany przez przypadki.

Słowianie tez stosunkowo wcześnie weszli we wtórny kontakt z kentumowymi Germanami stąd wpływy germańskie (nie niemieckie) na języki słowiańskie. Oczywiście spora część podobieństw jest starsza i pochodzi jeszcze z czasów wspólnoty praindoeuropejskiej.

W obrębie wszystkich tych jezyków występuja podobieństwa dwojakiego rodzaju 1) bedzace wynikiem wspólnego pochodzenia i 2) bedące wynikiem wzajemnych oddziaływań w okresie późniejszym. Czasem jest je trudno odróżnić. Podobieństwa są nie tylko widoczne w warstwie słownikowej ale także w gramatycznej.

Jeśli prawdą jest, że język i jego struktura narzuca nam sposób myślenia o świecie, to w pewnym sensie istnieje cos takiego jak indoeuropejska wizja świata zakodowana w naszych językach.

Przywołana przeze mnie w poprzednim poście książka daje dość wyczerpujący obraz języków indoeuropwejski ch i ich wzajemnych powiązań.

Konsekwentnie stosujesz brzmienie "setam". A nie "satem" ?

Może to moja konsekwentna literówka

Nie mam pod ręka literatury ale chyba masz rację. Czasem coś przestawiam z literami, co pokazuje mechanizm zmian języków, to przy okazji.

Pewien zaprzyjaźniony lingwista mawia, że gdyby pewne znane nam 5 tysięczne miasteczko otoczyć murem i podzielić także murem na dwie częsci, to po 100 latach w obu czściach ludzie mówiliby róznymi językami. Same zmiany byłyby dość przypadkowe i wynikałyby np. z liczby sepleniacych w populacji albo własnie takich "konsekwentych przestawień" niektórych uzytkowników.

Mam to samo. Męczę się czytając kilka razy swój własny post i poprawiając go a i tak po pewnym czasie wpada mi w oko jakiś kiks. To coś od dysleksji czy dysgrafii. W moich czasach nauczyciele się na tym nie wyznawali.Pewnie dlatego mówimy sto a nie satem. A inni kentum by po niedługim czasie dojść do cento.

Swojego czasu natknąłem się na list do redakcji przedstawiciela pogaństwa germańskiego. List jest odpowiedzią i odnosi się do wypowiedzi, jednak można na jego podstawie zbudować pewien obraz tego, czym jest pogaństwo germańskie z punktu widzenia jego autora.

Oto treść:
http://www.taraka.pl/index.php?id=cotopoga

Osobiście trochę nie podoba mi się pewna łagodna forma nacjonalizmu, jaka jest tam obecna. Nie godzi się to z moim postrzeganiem świata i raczej źle na to reaguję.
Odpowiadając na pytanie rawimira moim zdaniem nie bardzo - Ten właśnie łagodny nacjonalizm w przypadku pogaństwa germańskiego będzie się łączył z germańskimi korzeniami. Wartości można oczywiście przenieść na grunt innego.... hmmm.... szczepu, innych przodków, dostosować do słowiaństwa, jednak nie będzie to już wtedy pogaństwo germańskie.

Tyle, ze jescze trzeba by odpowiedzieć na pytanie, czym sa korzenie germańskie, słowiańskie, bałtyckie itd? Czy zesłowiańszczony Got albo Wandal to ktos o korzeniach słowiańskich czy Germańskich. Czy spolszczony Jaćwing, to ktos o korzeniach bałtyckich, czy słowiańskich. Czy zniemczony Pomorzanin albo Połabianin, to ktos o korzeniach słowiańskich czy germańskich?

W każdym przypadku przodkowie takiego człowieka, żyli na tej samej ziemi, co ich potomek ale należeli do rożnych etnosów.

Ale z drugiej strony, biorąc pod uwagę ruchliwość Indoeuropejczyków (w tym Słowian, Germanów, ludów irańskich itd) ich wierzenia wędrowały razem z nimi, po czym były modyfikowane wierzeniami ludów asymilowanych. Z kolei ludy asymilowane przyjmowały wierzenia przybyszów, sami cos dokładając.

Rzecz mówiąc o "germanach" ekspert będzie mówił o korzeniach, wędrówkach ludów, migracjach, genotypie. Dla mnie Germanie to po prostu lód zamieszkujący terytorium zbliżone do dzisiejszych Niemiec. Na pewno jest to uogólnienie, będące jednak dość dobrym przybliżeniem. Ma to też związek z korzeniami jednostek identyfikujących się z tym nurtem - jeśli idea pogaństwa germańskiego łączy się z nacjonalizmem, to identyfikacja grupy z obszarem/pochodzeniem etnicznym jest bardzo ważna.

Oczywiście być może całą sprawę postrzegam zbyt literalnie, ogólnikowo.

Raczej zawężenie. Współczesne ludy germańskie, to oprócz Niemców, także Austryjacy i część Szwajcarów a także Luksemburczycy (mówia po niemiecku). Germanami sa także Holendrzy, Flamandowie w Belgii, Anglicy ale już mówiących językiem germańskim Szkotów zaliczamy z powodów kulturowo-pochodzeniowych do Celtów. Germanami są także Duńczycy, Islandczycy, Norwegowie, Szwedzi, Farerowie. Z Wymarłych ludów, byli nimi Wandalowie, którzy zamieszkiwali tereny dzisiejszej Polski i być może mamy ich geny w sobie. Goci, którzy nim powędrowali na Krym i do Hiszpanii przez jakis czas mieszkali w na terenach dzisiejszej Polski, Markomanowie i wiele innych plemion. To są Germanie. Zawężenie pojęcia Germanin do Niemca jest zbyt daleko idącym uproszczeniem.

Moje pytanie odnosiło sie raczej do spuścizny ludów, które zemieszkiwały tereny obecnie znane jako Polska a nie do swobodnego przyjmowania wierzeń sąsiadów.

Spotkałem się z opinią iż Austriacy to w rzeczywistości w większości zgermanizowani Słowianie.

Mniejsza o to.

Jeśli chodzi o ten list z linku Luckyego, to niestety uważam że określenie łagodny nacjonalizm pasuje tylko do intencyjnego nastawienia tego pana podczas pisania tego listu, gdyż w moim przekonaniu czytając między wierszami można było otrzeć się o nacjonalizm "grubszy".

Mniejsza o to .

Do czego zmierzam, Otóż autor listu przedstawił się nam jako poganin narodowości niemieckiej. Szczerze wątpię by pojęcie narodowość współgrało z pojęciem etnos, a w końcu o etnosie powinniśmy mówić mając na myśli pogaństwo germańskie. Z drugiej strony to po tysiącleciu wielkich wojen i migracji ciężko tak naprawdę mówić o etnosach w Europie. Owszem może ktoś mówić po polsku i czuć się polakiem, ba nawet może i potrafi wymienić swoich przodków pięć pokoleń wstecz, lecz tak naprawdę to nie ma pewności czy nie miał dziadka z Armii Wyzwoleńczej czy pra pra pra dziadka w Wielkiej Armii. Nie jedna babka nie panięta już nawet czy to ona wysrtychła na dudka Niemców, czy też Niemcy wydudkali ją na strychu :)

Z drugiej strony pan od listu z Taraki napisał rzecz ciekawą o umiłowaniu przez german wolności, hmmm...
Mamy tu do czynienia z widocznym gloryfikowaniem tego ludu. Cóż znali oni , jak cała ludzkość, niewolnictwo lecz nie tylko obcy u Germanów niewolnikami byli. Jak ludzkość Hjemdall podzielił dobrze wiedzieli. Oczywiście niewolnym nikt z Germanów lubić nie był, wiec wolność była w cenie Także w tym miejscu obstawił ów autor listu konia , który nie startuje w tym wyścigu.

Teraz zaś , do rzeczy sedna.

Narodowość , moim zdaniem , nie zobowiązuje do wyznawania konkretnej religii. Tradycja , tu trudno się nie zgodzić zobowiązuje , ale i nie w moim przypadku, gdyż tradycja zobowiązywała by mnie uczęszczać co niedzielę na mszę. Czy więc można podążać ścieżką pozornie obcą, gdy ma się pd nosem ścieżki rodzime ? Można, a nawet trzeba jeżeli tak Ci podpowiada serce.