Międzynarodowa Federacja Pogańska

ja jestem instruktorką ZHP, byłam komendantką wielu obozów, jako kadra jeździłam na jeszcze więcej W szczepie, który prowadziłam (obecnie jestem na urlopie instruktorskim) jeżeli była taka możliwość to chodziło się w niedzielę do Kościoła (harcerze - uczestnicy są wszak Katolikami, w większości jak to zwykle bywa z dziećmi bardzo głęboko wierzącymi i praktukującymi - w przeciwieństwie do swojej kadry co za tym idzie do Kościoła trzeba było z tymi dziećmi co chciały iść, te co nie chciały nie były zmuszane - zawsze na obozie zostawał przynajmniej jeden instruktor i pozostali zostawali z nim, albo szliśmy wszyscy i dzieliśmy sie pod Kościołem). Co do ognia - ten rzeczywiście w wielu drużynach jest uważany za niemal święty - my na ogieńskładalismy Przyrzeczenie Harcerskie i Zobowiązanie Instruktorskie i Obietnice Zucha, watra też jest symbolem wędrowników. Co do innych zwyczajów - w moim szczepie pozostałe ważne uroczystości - kolejny stopień, gwiazda w przypadku młodszych uczestników były wręczane przy obecności pozostałych żywiołów - na ziemię, wodę albo powietrze.

Witaj Tissa
mam nadzieję że zdrobnienie Ci nie przeszkadza bo po wyjeździe na DWP jakoś tak nam wszystkim zdrobnienia chodzą po głowie
W moim środowisku też Znaczek Zucha, Krzyż i Zobowiązanie Instruktorskie składane są na ogień. Znam drużynę w których każdy zastęp jest innym żywiołem i przy krzyżu mają wyhaftowany jego symbol. I zastępowi prowadzili zbiórki zastępu w "miejscach mocy" danego żywiołu. Nie wiem czy drużynowy jest poganinem ale wszystkie ich obrzędy są mega pogańskie i to było w nich fajne.
Pamiętam jak ja składałem Zobowiązanie Instruktorskie, było to czymś w rodzaju dużego rytuału. Zebrał się cały obóz jakieś 300 osób, Najpierw zuchy odnawiały Obietnice Zucha następnie Harcerze odnawiali Przyrzeczenie Harcerskie i na koniec zostałem ja kompletnie o tym nie wiedząc. Gdy składałem zobowiązanie w tym czasie każdy zaczął odpalać świeczkę jeden od drugiego, a gdy skończyłem poszliśmy puścić je w papierowych łódkach na jezioro przy którym byliśmy rozbici. To było niesamowite przeżycie nie tylko dla mnie

rzeczywiście bardzo wszyscy się musieli postarać, podobnie organizowałam pierwsze Zobowiązanie, które przyjmowałam - było wtedy stulecie Scautingu - nasz szczep organizował wtedy wielkie Ogniobranie dla całej bazyciekawie nam to wyszło, bo udało sie zrobić pływające ognisko, a scena była na pomoście, który otaczał kąpielisko, a to ognisko pływało sobie w środku... Ach te wspomnienia...

Jeszcze wracając do ognia u moim środowisku było coś takiego jak "ognisko z duszą" było to tak ułożone ognisko które ma w sobie pal wpity w samym środku a o niego opiera się coraz to większe patyki i żerdzie żeby stworzyć docelowo coś w stylu tipi. I gdy sam środek się przewróci wszyscy wstają i stoi na baczność do momentu aż najstarszy stopniem nie powie spocznij. Czy widziałaś słyszałaś o czymś takim. U mnie tłumaczy to się tak że duch ogniska od nas odchodzi i od tej pory można się śmiać żartować ale trzeba go godnie pożegnać i dlatego wstajemy na baczność.

Strasznie pogańskie te wasze obrzędy Moja drużynowa (jak i spora część drużyny) była bardzo pro-katolicka i nie było mowy o takich mrocznych rytuałach. A jest czego zazdrościć...

O tak przedstawionej "Duszy Ogniska" nie słyszałam, może spowodowane było to tym, że obrzędowe ogniska w drużynie, w której stawiałam pierwsze kroki harcerskie używano Ogniska - Studni albo pagody, ale rzeczywiście ciekawy zwyczaj Co do "pogańskości" obrzędowości naszych drużyn... wydaje mi się, że jeżeli ktoś chce szukać pogańskich korzeni w zwyczajach to je znajdzie.
Co do światopoglądu religijnego kadry - osoba, która mnie nie zna też na pierwszy rzut oka mogłaby stwierdzić, że jestem pro - katolicka, bo np. chodzę z harcerzami do Kościoła (tu uważam, że jeżeli mam około 90% osób w szczepie Katolików nie mam prawa im nie dac możliwości uczestniczenia we Mszy, o ile jest to możliwe naturalnie. Jak pisałam wczesniej, jeżeli ktoś nie chce, bo jest ateistą bądź innego wyznania to nie idzie albo po prostu delektuje się pod kosciołem wolnym czasem. Po prostu uważam, że zawsze da się znaleźć jakieś rozwiązanie.
MOim zdaniem sprawa bardzo silnie odnosi się do szacunku dla innej osoby i tolerancyjnego podejścia z każdej strony. Może też w moim przypadku wynika to z faktu, że patrzę na tę kwestię z punktu widzenia instruktora, a nie uczestnika obozu, z drugiej jednak strony kiedyś mimo, iż sama za Katoliczkę się nie uważałam nie przeszkadzało mi że muszę iść z innymi na Mszę, chociażby dlatego, że z reguły w małych kościółkach jest ze strony księzy trochę więcej podejścia "ludzkiego" niż politykowania i złości płynącej z ambony, a może po prostu tak trafiłam. Kolejną kwestią przez którą zapewne inaczej patrzę na kwestę jest fakt, że znam sporo kapelanów harcerskich, jak i wojskowych, nawet moje Zobowiązanie Instruktorskie przyjmował kapelan wojskowy, który jest przy okazji również instruktorem ZHP, z którym miałam zawsze bardzo dobre stosunki niezalażnie naszych różnych zapatrywań na wiarę.

Ja właśnie dziś wróciłem z obozu Było super. Robiłem Przyrzeczenie Harcerskie jednemu z moich druhów. Przyrzekał na wodę, bo byliśmy nad jeziorem Wyszło na maxa fajnie.

świetnym patentem sa pływające ogniska:)

Chciałem to właśnie zrobić ale nie mieliśmy czasu i za bardzo nie było drewna. Miał przyrzekać na 4 żywioły

mam wielką prośbę... Wróciłam z mojego urlopu instruktorskiego (dośc już tego lenistwa) i w tym roku będę komendantką obozu mojego szczepu. Spora część tegorocznych zajęć na obozie będzie nawiązywała do legend arturiańskich, Avalonu etc. jednym z tych zajęć będzie ognisko z okazji Lammas - wiadomo nie zorganizuję typowego rytuału, ale chciałabym moim harcerzom przybliżyć niektóre tradycje, stąd moja prośba - pytanie czy znacie jakieś celtyckie zwyczaje i obrzędy związane z tym świętem (oprócz zawierania kontraktów, "czasowych ślubów" i wykonywania kukiełek z kukurydzy lub zbóż mających zapewnić urodzaj, powodzenia etc w następnym roku. Chodzi mi raczej o jakieś gry czy zabawy

Szkoda, że nie odezwał się nikt związany z tradycją celtycką.
Lammas to święto plonów. Myślę, że fajnym praktycznym zadaniem byłoby upieczenie podpłomyków, najlepiej z mąki własnego wyrobu (tzn. zdobyć tegoroczne ziarno, zemleć na mąkę, zrobić podpłomyki).
Poza tym wydaje mi się, że polskie dożynkowe wieńce to też taka pogańska tradycja, tylko zaadoptowana przez chrześcijan ( nie specjalizuję się w folklorze, ale może ktoś zechce o tym dopowiedzieć). Więc robienie takich wieńców ze zbóż i kwiatów też mi pasuje.
Prowadzę zajęcia z dziećmi, więc byłabym w stanie wymyślić jeszcze parę innych zabaw, luźno nawiązujących do święta plonów, ale trochę już mało czasu na przygotowanie.