Międzynarodowa Federacja Pogańska

Jeśli ktoś posiada potomstwo i chciałby je pogańsko "indoktrynować", na przykład przez zaprzyjaźnianie z żywiołami, to polecam gierkę: http://www.gamehouse.com/gamedetails/?g ... nloadgames

Sama, obijając się dzisiaj w pracy dość mocno się indoktrynowałam i odkryłam, że ta lajcikowa gierka zawiera na przykład sprzężenie żywiołów ze stronami świata, na dodatek sprzeczne z Kluczem Salomona, za to zbieżne z moją własną praktyką...

Przydałby mi się informacje o tego rodzaju grach, zabawach, książeczkach, zabawkach itp. Raczej te do dostania w Polsce. Jeśli się natkniecie to dajcie inf.

W Maglu zamiescilem gre o wyscigu Wiedzm na miotlach, poganska wersje starego Memory

Dzięki

Mozna wspomniec o Kameo - grze na xboxa w ktorej glowna bohaterka zdobywa stworzonka zwiazane z żywiołami i przeistacza sie w nie w czasie walki

Ja tak tylko wtrące swoje 50 centów na temat bajek:

Dla mnie mega pogańskimi bajkami są Smerfy i Gumisie nie śmiać się, serio serio! Dobre i złe czarownice, smoki, Matka Natura, wogóle pełno w nich pogańskich motywów, a poza tym są po vprostu zajefajne!!!

Ja również zauważyłem te ich walory Szkoda tylko, że główne postaci są jakby z kosmosu (znikąd).

Smerfy maja pod wioską szkatułkę z pentagramem i kryształami, które daja im wieczne życie (serio, widziałam w jednym odcinku!) poza tym, Gargamel spotyka się z Cyganką, która mu wróży z kart co wygladaja jak tarot

Poza tym, sa jeszcze filmy Mizayakiego, które sa magiczne, urocze, mądre i z dusza... Duchy lasu, małe czarowniczki, mag - narcyz Hauru i wredne, lubieżne wiedźmy ;D

A dla starszych dzieci są Kroniki Kresu, o podniebnych piratach, wrednych czarodziejach, lasach pełnych potworów i podstępnym Mąciwodzicielu ;>

Albo Kroniki Wardstone, o chłopcu, który jest siódmym synem siódmego syna, jest leworęczny i uczy się jak zostać stracharzem - czyli takim mniej spektakularnym wiedźminem. Niezły to elementarz widm, upiorów, czarownic i boginek

Kiedy mówisz o duchach lasu w filmach Miyazakiego to staje mi przed oczami głównie Księżniczka Mononoke, a to napewno nie jest film dla dzieci (choć skądinąd świetny).
Zresztą w ogóle w japońskiej animacji znajduje się sporo pogańskich elementów. Z drugiej strony jakie się mają znajdować skoro dominującą wiarą u nich jest animistyczny shintoizm

Tez myslalam ze Mononoke jest dla doroslych, ale po tescie na szesciolatku okazalo sie, ze tez moze obejrzec i zrozumieć

Och nie wątpię, ale mnie raczej chodziło o sporą dawkę przemocy tam zawartą. Ja np w tym wieku ciężko przeżyłem Bambi

I dzięki temu zrozumiałeś, czym jest przemoc. Niestety nasz świat jest pełen przemocy. I tej prymitywnej i tej "cywilizowanej". Dzieci musza to jakoś oswoić. Cenzurowanie bajek, bo są za okrutne, nie prowadzi do niczego dobrego. Może powodować wyparcie i szok w późniejszym wieku.

Ależ zgadzam się z Tobą w pełni, również jestem przeciwnikiem dopisywania dobrych zakończeń tradycyjnym bajkom.
Chodzi mi tylko o to, że Mononoke Hime jest raczej filmem dla dorosłych w którym nie szczędzą widoku ucinanych kończyn oraz solidnej dawki juchy. Niby oficjalnie jest od 12 lat, ale...
Zresztą jestem ostatnim, który cenzurowałby filmy ze względu na trochę krwi, czy gołe cycki.
Poza tym jestem pewien, że Aditi wie najlepiej co jest najlepsze dla jej pociechy i w żadnym wypadku nie zamierzam się wtrącać między przysłowiową wódkę a zakąskę, po prostu wyraziłem swoje wątpliwości

Jeśli chodzi o gry: ja jestem na tyle małolata jeszcze, że gdy w 1999 roku wyszedł Rayman 2: The Great Escape, jedna z pierwszych przygodówek 3d, do której tylko wybrane dzieciaki miały odpowiednie karty graficzne z "akceleratorami" , to przyznam, że najadłam się solidnej dawki pogańskości.

Cały świat jest podobny do snu-koszmaru, gdzie rzeczy tylko na pierwszy rzut oka wydają się niewinne. Nie ma tam klimatu traumy, ale popis graficzny i koncept świata pełnego żywych drzew i najdziwniejszych (mówię serio, późniejsze gry mogą się schować...), napędza poczucie niesamowitości. Wszystko jest skonstruowane jak stary, dobry mit: zagrożenie, przeznaczenie, do którego trzeba powoli dojrzeć, jedna, a nie tysiące czarodziejek, heros z ułomnościami, wreszcie... Strażnik Snów.

Gdybym miała czas, rzuciłabym się jeszcze raz w Ucieczkę. Za-je-fa-jo-za. Dostępne w wersji polskiej. Bez agresji, chociaż bywa niepokojące.