Międzynarodowa Federacja Pogańska

Poroże też można wykorzystać, ale dużo trudniej byłoby je zrobić... znacznie trudniej, bo materiał nie jest w pełni lity. Chodziło mi o zwykłą czystą kość, byłyby bialutkie, no i kształt można dowolnie ustalić:)

hmmm ale to kości czego w takim razie? mi chodziło o te części poroża, które są pełne. sam kilka takich "plasterków" wykonałem i powiem szczerze, że działało mi się w nich całkiem dobrze. robienie run z kości np wołowej jakoś mi tak nie bardzo...

No z poroża byłyby dość eksluzywne, jeśli chodzi o działanie w nich to podobieństwo do kości wołowej na pewno jest zbliżone, co kto lubi:) Ja mówiłem konkretnie o kości wołowej. Dla mnie jest wspaniałym tworzywem. Dodatkowo można barwić na różne kolory itd. ale to raczej na niehistoryczne bajery:) Kolory kształty do wyboru, no i na upartego jakieś szkatułki, ale to kleić trzeba już:)
Zostańmy przy runach, czy miałyby rację bytu?

To druid miejski Wam wtrąci takie swoje przemyślenie..... no więc weźmisz czarno kure....

eee to nie to
Tak poważnie to wydaje mi się że w warunkach miejskich to set runów dobrze by zrobić z miejskich obiektów, choć to trochę nie trwałe, jak na przykład kawałki cegieł z ruin powojennych (mam sporo na strychu w mojej kamienicy z poprzedniego piętra) albo z kawałków gliny z wilanowa, wydłubanej na polu, potem zmoczonej, uformowanej i wypalonej (jest wiele pracowni garncarskich przy domach kultury, mogą wypalić po znajomości) może być fragment stali ze starego podkładu kolejowego. Ważne by to był przedmiot powtarzalny a przesiąknięty duchem miasta, które tu już jest troszeczkę. Duchy miejskie wydają się być.... hmmm. żywsze??? Co sądzicie o takiej teorii?

To ciekawe druidzie miejski co mówisz. Runy z cegiełek też mogą być bardzo ciekawe, ale czy te z tych ruin nie są zbyt kruche? Jedno jest pewne, przy robieniu run z cegieł człowiek będzie cały pomarańczowy:) A w stali to już nie tak brudna robota, ale również ciekawa:) coś może zrobie... jedno drugie czy trzecie hmm...

Z takich starych cegieł... powinny być względnie twarde, w końcu nie będą wiązane na końcu maczugi. Co do koloru zaś to gliną czy rogiem też można się upaćkać a i uwędzić także. Rzemiosło zawsze kojarzyło mi się z brudem, nie wiedzieć czemu, ale chyba coś w tym jest. Pustaki, stare deski, jak te z mojego domu. Pokrywane były drutem i sitowiem i sklejane na kiepską zaprawę. z tego były u mnie ściany. Oszlifowane i wycięte zawierają sporo mocy, pamiętają WWII. Widziały ją z bliska. Oczywiście zaprawa była by do ściągnięcia. Także stara broń, a nawet monety z czasów komunizmu. Ile rąk ich dotykało?? Ile myśli przepływało przez ludzi je trzymających. Od dzieci które szły kupić swoje pierwsze słodycze, po staruszki wrzucające je na ofiarę księdzu... Tak w takich też jest dużo mocy....
To kolejna refleksja na temat.... Co sądzicie?

Dla mnie to bardziej pomysł na magiczny fetysz niż na runy. te cegły/fragmenty ścian i inne takie. chyba jestem w temacie run tradycjonalistą jednak do kontaktu z duchami miejskimi taki fetysz z części wymienianych przez Ciebie Fizbanie, jak najbardziej przydatny i mocny. swoją drogą, muszę coś pomyśleć w tym temacie i nie wykluczone, że się do Ciebie po kawałek jakiego żelastwa zgłoszę

W runach powinien być duch ale czy nie powinien też być pewien rodzaj czystości. Takiej ze światów ponad ludźmi i ich sprawami?
Przyznam, że nie wiem bo za mało znam runy. Ale właśnie tak jest ze słowiańskimi bierkami. Nawet jeśli się je wykonuje naprędce, przepoławiając patyczki, to i tak trzeba tchnąć w nie moc, siłę przodków i duchowego świata. Choć wykopywane z ziemi ... są uduchowione, choć pomazane błotem to czyste, boskie.