Międzynarodowa Federacja Pogańska

http://wiadomosci.onet.pl/1709502,69,item.html

Pozwolę sobie za Onetem zacytować spory fragment:

Napewno należałoby zaczynać omawiać mitologie od słowiańskiej poczynając, a później można już pozostałe

Wiem, że jakieś śladowe wzmianki o czczonych przez Słowian bogach są w podręcznikach historii. Na j.polskim natomiast omawia się przede wszystkim mitologię grecką jako mającą wpływ na literaturę i sztukę całej Europy. O słowiańskiej mitologii wiadomo niewiele, poza tym nie wywarła ona takiego wpływu na kulturę, w jakiej obecnie żyjemy, jak mitologia grecka.
Natomiast, gdyby powstał odrebny przedmiot o religiach (mało prawdopodobne, ale możemy pogdybać), wtedy na pewno wiara Słowian powinna być dokładniej omówiona.

Z tego co, pamiętam to w podręcznikach do historii religia słowiańska była tylko liznięta dla formalności, gdzieś tam wspomniana. Natomiast w literaturze polskiej od Odrodzenia poczynając przez Romantyzm po Dwudziestoleciemiędzywojenne już przewijają się motywy słowiańskie z obrzedami pogańskimi. Niech tutaj wspomnę np "Dziady" Adasia Mickiewicza, jak sobie jakieś jeszcze przypomnę to dopiszę.
Cóż, cała cywilizacja i prawo europejskie opiera się na mitologi i filozofii greckiej i rzymskiej.
Jak narazie to wspomnieniem starej wiary był film "Stara Baśń"

Mickiewicz w swoich paryskich wykładach zwracał uwagę na wciąż żywą starą religię. Na istnienie dwu-religijności. Znaczenie magiczne niektórych zachowań przestało być jasne co nie znaczy, że zaginęło. Wciąż wielu ludzi odpukuje w niemalowane drewno, wielu siada na chwilę przed wyjściem a już obowiązkowo jeśli sie po coś wróciło. Nadal na rozstajach stawia się kapliczki choć rzekomo ktoś inny w nich mieszka. dorośli pewnie tego nie robią ale czasami mówią dzieciom, że gdy słychać pierwszy, wiosenny grzmot należy zrobić fikołka. Na zielone świątki trzeba przynieść do domu kawałek gałązki, wiosną stawia się bazie w wazonach i maluje jajka. Można tak wyliczać bez końca.
Problemem jest to, że gdyby uświadomić co dany obrzęd naprawdę oznacza, kler ruszyłby z całą siłą by go potępić.

nawiasem - jeśli wybieracie się na długi weekend do Chorwacji, zwróćcie uwagę wracając: wszędzie między domami we wsiach będą stać wysokie drzewce z kołami na szczycie. Niektóre z nich będą mieć wstążki albo gałązki. Inne koła, szprychowe, takie jak od starych wozów, będą bez ozdób. W każdej wsi.

Sek w tym, ze aby wprowadzic do szkol nauczanie religii rodzimej, wpierw nalezaloby znalesc ustawowo ustalona liczbe zainteresowanych tym opiekunow (najczesciej rodzicow) dzieci w obrebie danej klasy czy szkoly...

Wiecej swojego czasu bylo na ten temat tutaj:
http://www.rkp.w.activ.pl/index.php?option=com_mamboboard&Itemid=58&func=view&catid=5&id=4556#4556

Myślę, że wprowadzenie religii słowiańskiej do szkół jest albo niemożliwe albo możliwe w dużych ośrodkach miejskich w jednej klasie (?).
Właściwszym wydaje mi się postulat prowadzenia zajęć nie z religii (czyli z czego? gorliwości religijnej? stopnia emocjonalnego zaangażowania?) lecz z religioznawstwa i etyki. Poznanie różnych nurtów to wiedza o systemach etycznych i religiach a więc to czego można uczyć. Zrazem wprowadziłbym rozróżnienie na zajęcia podstawowe dające wiedzę ogólną na dany temat i fakultatywne zajmujące się w sposób pogłębiony kolejno dwoma, trzema tematami.

Ja też optymistką nie jestem. W wielu szkołach nie ma nawet zajęć z etyki, które miały być alternatywą dla religii.
Poza tym zaraz okaże się, że absolutnie brakuje pieniędzy na dodatkowe zajęcia dla kilku czy kilkunastu uczniów, tym bardziej, że przecież matury im to nie pomoże zdać, prawda?
Tym bardziej, że od jakiegoś czasu coraz więcej mówi się o pogaństwie w Polsce i kościół może poczuć się zagrożony.
Ostatnio u nas ksiądz, wspierany przez panią pedagog, sugerował, żeby przed wakacjami pomówić z młodzieżą o sektach i zwrócić przy tym uwagę na neopogan. "Bo może to niewinnie wygląda ale może się skończyć bardzo źle a przy okazji niewinnej zabawy można wpaść w szpony szatana" . Czy jakoś tak

Słowiańskiej mitologii jako takiej nie uczy się też dlatego, że jest mało źródeł. Nie ma wielu "podań pisemnych", przynajmniej mi się tak zdaje, dlatego wspomina się o niej przy powstaniu państwa polskiego, czy początkach europy północnej, a na polskim wspomina się np. w "Dziadach". Mitologia grecka i rzymska to coś, co trwało znacznie dłużej niż mitologia słowiańska, coś co rozprzestrzeniało się po całej Europie w kolejnych podbojach, coś co ma wpływ na każdą dziedzinę życia. I to do dziś. Kultura słowiańska ma dużo mniejszy zasięg. Poza tym, że ożywa. I to może się nie podobać. Mówiąc o religii greków, czy rzymian, wiemy, że mówimy (przynajmniej w szkole i w teorii) o czymś wymarłym, o czymś, co było, zrobiło ślad i znikło. Oczywiście nadal mamy wizualne dowody, chociażby laska i wąż Asklepiosa dla aptek, ale nadal nauczanie o religii prasłowiańskiej, to jak nauczanie o świadkach Jehowy. Stąd pewnie wątpliwości.

Chciałam zauważyć, że etyki nie uczyło się nigdy za "mojego życia", chyba, że za czasów moich dziadków. Kiedy chodziłam do podstawówki przedmiot ten nazywał się "religia i etyka", ale na dobrą sprawę koleżanka innego wyznania nie miała osobnych lekcji. Później przedmiot ten figurował na świadectwie już jako "religia", ale nadal było to "chrześcijaństwo", a nawet w sumie "katolicyzm". W roku szkolnym 2007/2008 uznano, że religia ma się liczyć do średniej i ma być wprowadzona etyka dla tych, którzy nie chcieli brać udziału w "katolicyzmie". Niestety, nadal miałam do wyboru albo mieć ocenę w dół, albo chodzić na religię.

Jak najbardziej jednak popieram wprowadzanie "religioznawstwa", może nawet osobno religii prasłowiańskiej (chociaż uważam, że powinno to być "podpunktem" do religioznawstwa). Jednak nie wyobrażam sobie, by coś takiego miało miejsce w podstawówce. Oczywiście, może być religia(katolicyzm) i etyka osobno, ale więcej wierzeń wprowadziłoby tylko chaos w głowach dzieci. Pobudziłoby wyobraźnię, a wtedy wystarczy tylko czekać na żywe dowody zamieszania w ich psychice.

Tematy innych religii to coś, co dobrze wprowadzać stopniowo - np. zacząć od niewielu informacji w gimnazjum, by pozbyć się uprzedzeń, by "otworzyć oczy" i by nie powtarzały się sytuacje "uważajcie na neopogan, bo prowadzą do szatana". Pełen zakres edukacji w tym temacie byłby rozsądny, przynajmniej moim zdaniem, dopiero w szkołach średnich, gdzie uczniowie są w stanie odpowiadać za siebie i swoje postępowanie i ich czyny są świadome. Wtedy nikt nie mógłby mieć to nikogo o nic pretensji (chyba chodzi mi tu o rodziców i księży)

Pozdrawiam,
Yuriko

Z tego co zrozumiałam z cytatu, to chodzi o naukę mitologii słowiańskiej na tej samej zasadzie co greckiej, czyli w ramach polskiego, a nie jako religię.
Co zaś do ewentualnych źródeł, jest ich kilka, ale raczej niewielkie fragmenty w kronikach, m. in. bizantyjskich i coś tam w latopisie Nestora, stąd od razu trzeba brać poprawkę, że nie są to pieśni pochwalne. Raczej jest to robota dla etnologów/grafów, archeologów, religioznawców, etc, etc... czyli dla różnej maści rekonstrukcjonistów, patrząc jednak na półki w księgarniach nie jest chyba to aż tak nierealne, by cokolwiek o tym móc powiedzieć, zwłaszcza w kontekście późniejszej literatury, na przykład wzmiankowanych juz Dziadów, i choćby Balladyny, i niektórych zwyczajów ludowych, chyba raczej nie zaszkodzi.

Co zaś się tyczy religioznawstwa, którego to chyba moje prawnuki się doczekają, to rzeczywiście były by to dobre zajęcia do omówienia kultury Słowian, ale może raczej bardziej w aspekcie religii i wierzeń, a pozostawiając jakoś szczątkową mitologię polskiemu.

W tej chwili program z języka polskiego jest tak napięty, że nawet przez biblię i wszystkie "odbiblijne" teksty przybliżające "mitologię" praktycznie się przeskakuje - prawda, od tego jest religia i historia i uważam, że takie rozrzucanie po przedmiotach - trochę tu, trochę tam - nie jest dobrym pomysłem. Ale to tylko moja opinia, ja tam się może nie znam... Oczywiście a propos chrześcijaństwa jest to zrozumiałe, bo na historii podchodzimy do "historii początków", a na polskim do wyniku powstania. Ale w przybliżaniu wierzeń słowiańskich, ja osobiście radziłabym podejść do tego jako do całości.

Pozdrawiam,
Yuriko

Znam pewną nauczycielkę j. polskiego (w gimnazjum) która stwierdziła, że na jedną lekcję o mitologii słowiańskiej mogłaby znaleźć czas, ale prawda ona jest bardzo otwartą i oryginalna osobą, za która system raczej nie nadąża…

Jak najbardziej zgodzę się z tobą Yuriko, że rozrzucanie informacji po kilku przedmiotach nie jest dobrym rozwiązaniem, chodzi mi raczej o to, że dopóki prawdziwe religioznawstwo się nie pojawi, abstrahując od tego czy kiedykolwiek, warto było by chociaż jakieś szczątkowe informacje już teraz (najbliższe 20 lat) wprowadzić, bo jakby nie patrzeć to w pewnym sensie nasze dziedzictwo, choćby ze względu na te zwyczaje, które wymienił Poświt. Choć zdaję sobie sprawę, że byłaby to raczej ciekawostka niż materiał obowiązujący, ale chyba i tak warto…

Co zaś się tyczy teksów biblijnych, to część z nich można by przenieść na "religię", z tego co pamiętam to tam się zbyt wiele nie robi, w szczególności zaś pieśń nad pieśniami, z tą dość niezrozumiałą dla mnie interpretacją...

Mea

Przyznaję ci rację, popieram. Nie byłoby takiego szoku i oburzenia, gdy już wprowadzą religioznawstwo, jakie - jestem tego pewna - pojawi się w przypadku wprowadzenia tego przedmiotu do szkół.

Pozdrawiam,
Yuriko

To się cieszę

Mea

A co o tym myślicie?
To z testu gimnazjalnego. Niby o rzeźbie ale tak jakby ktoś z naszych pisał. Bo i o mitologii, i o Bogach...
http://radzilow.scholaris.pl/pliki/GH-A1-046.pdf

Eh... cóż za szkoda, że ja nie miałam takiego testu po gimnazjum. Cudowny! Nie wiem, czy jest pisany przez "naszych", czy nie. Za to mam wrażenie, że jest ładnie okrojony i inteligentnie "ocenzurowany" np. w pierwszym tekście zamiast "wyznawców" piszą o "osobach zainteresowanych"... Coś w tym stylu, ale w sumie nic szkodliwego.

Pozdrawiam,
Yuriko

Raczej nie pisany przez "naszych", tylko przez kogoś, kto rozumie, że mitologia europejska to nietylko rzymska i grecka, ale również poszczególnych grup etnicznych zamieszkujących kontynent europejski. A mieszkając w tej części Europy powinniśmy się skupić na naszej rodzimej mitologii, a nie tylko wychwalać jacy byli wspaniali grecy i rzymianie, bo tacy napewno nie byli

Test jest ciekawy i interesujący. Wydrukuje go i dam siostrze gimnazjalistce do rozwiązania