Międzynarodowa Federacja Pogańska

Dziwak, dziwak....

Dwa dziwadła jesteśmy

Jak znalazl na ta trase koncertowa po Polsce. Rawimirze! Jak tam idzie stylizacja?

A propos chowania urn....stosuje się już tzw. kolumbaria jest to forma ściany w której znajdują się urny ...coraz częściej stosuje się takie rozwiązania na cmentarzach ... przystają na to nawet księża

Ten rodzaj pochówku jest uznawany za pochówek do ziemi, podobnie jak składanie zmarłych do grobowca.

W miejscowościach, w których brak cmentarza komunalnego, rolę tę pełni cmentarz wyznaniowy. Zgodnie z przepisami tylko na cmentarzu można być pochowanym (sprawę pochówków marynarskich już wcześniej poruszaliśmy) bez względu na wyznanie. A z drugiej strony właściwym jest cmentarz w miejscu zamieszkania o ile rodzina nie zażyczy sobie inaczej. Jeśli jest to cmentarz kk to organizujący pochówek musi wydzierżawić miejsce na grób w kancelarii kurii albo je wykupić (starsze grobowce miewały nawet księgę wieczystą) w tejże kancelarii bądź notarialnie od właściciela pozbywającego się grobowca. Ja znam co najmniej dwa groby hmm... świeckie? ateistyczne? na cmentarzach kk. Na jednym z nich nawet świeczki stawiam

Mówisz można wykupić miejsce na taki grob? A czy ono zostaje w posiadaniu rodziny na zawsze już, czy może jest jakiś haczyk w tym? Tzn czy jest to prawdziwe wykupienie jak z działką?

O ile wiem, nie ma nowych miejsc miejsc pochówku, na które byłyby zakładane księgi wieczyste. Teraz się tylko dzierżawi. Jednak te grobowce, na które kiedyś został wykupiony grunt i założono mu księgę wieczystą, mogą zostać sprzedane jako normalna działka pod użytkowanie zgodne z planem zagospodarowania terenu. Czyli w celu pochówku.

Odpowiadając dokładnie na Twoje pytania - nie można wykupić miejsca na grób. W grę wchodzi tylko dzierżawa.
Za to można wykupić od rodziny istniejący grobowiec, o ile ma księgę wieczystą. Proponowano mi taki, zabytkowy, gdy załatwiałem miejsce pochówku.
Sytuacja taka pojawia się gdy rodzina chce przenieść szczątki z jednego miasta na cmentarz do miasta zamieszkania, zwłaszcza gdy i w nim ma jakieś groby. Czasami rodzina ma dwa groby i chce jeden zlikwidować przenosząc do niego szczątki. Niestety, to są dość drogie transakcje.

Proponuję przeczytanie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych Dz.U. 1959 Nr 11 poz. 62.
Ma zaledwie 10 stron, a zawiera informacje praktyczne dla każdego

Art. 12
1. Zwłoki mogą być pochowane przez złożenie w grobach ziemnych, w grobach murowanych lub katakumbach i zatopienie w morzu. Szczątki pochodzące ze spopielenia zwłok mogą być przechowywane także w kolumbariach.
3. Groby ziemne, groby murowane i kolumbaria przeznaczone na składanie zwłok i szczątków ludzkich mogą znajdować się tylko na cmentarzach.

biorąc pod uwagę te dwa punkty i ich interpretację przez prawnika wychodzi na to, że mój dziadek przez 5 lat trzymał urnę babci w domu nielegalnie, a potem jeszcze moja ciotka przez ponad rok po jego śmierci obie urny aż dziwne że nikt z urzędów się nigdy o to nie spytał

co do artykułu: " Usunięcie samego aktu nie jest przez Kościół praktykowane, gdyż, jak głosi instrukcja, jest on 'niezbędny do wykonywania własnych zadań Kościoła'." <- czyli oni jakiś drugi IPN prowadzą?
dziwi mnie opisane w artykule szukanie świadków i związane z tym problemy. kiedy już dojdzie w moim przypadku do apostazji wezmę na świadków ateistów lub innowierców, których w moim otoczeniu jest nie mało (zresztą wbrew pozorom każdy ma wśród znajomych "niekatolików", trzeba się tylko rozejrzeć ^^)

jeśli chodzi o sprawy, które się wiążą z apostazją, np. niemożność zostania chrzestnym to ja nie czułabym się dobrze, gdybym miała zostać chrzestną - przysięga, którą się wtedy składa (o wychowaniu w wierze katolickiej itd.) byłaby niezgodna z moimi przekonaniami czyli z założenia byłaby krzywoprzysięstwem. nie lubię robić szopek więc odmówiłabym. co do ślubu to nie wiem, jeśli świadkiem nie musi być katolik to chyba jak najbardziej. będę miała za to dylemat w przyszłym roku, kiedy moja siostra będzie szła do bierzmowania, bo chce mnie na świadka - jestem bliska powiedzenia jej, żeby szukała kogoś innego, ale z drugiej strony ona ma do tego podejście czysto formalne: bierzmowanie -> ślub kościelny = radocha dla rodziny i zadośćuczynienie tradycji...

Dla większości osób chrzest i komunia święta dziecka, bierzmowanie i ślub kościelny to tylko niewiele znacząca tradycja, bo moi rodzice i dziadkowie tak robili i tym podobne gadanie.

Kiedyś wpisałem się na listę osób, które mogą być świadkami przy dokonywaniu apostazji (http://www.apostazja.pl jest tam forum, na którym można się wpisać). Jakiś czas temu zadzwonił do mnie gość i pyta, czy zostałbym świadkiem. To ja, że ok ale najpierw formalnie powiedz coś o sobie i dlaczego chcesz to zrobić. Ustalił termin z księdzem i zemną i chyba rozmyślił się bo miał po mnie przyjechać, a tu zonk cóż wyglądał na gościa z mieściny, w której zapewne spaliliby go na stosie.

Kilka lat temu pojechałem do Neapolu, aby zostać chrzestnym syna siostry, mały miał rok w czasie chrztu, bo chcieli kogoś z rodziny niż obcego. Wg siostry wystarczy jedna osoba więc wypadło na mnie. Pomijam fakt, że po włosku jestem noga, więc księdzu odpowiadałem tylko "si", ciotka, która miała stać za mną i mi wszystko tłumaczyć siadła sobie w ławce i miała sprawę daleko. Więc w zasadzie uważam, że moje świadkowanie jest nieważne, ale u mnie w domu wszyscy zadowoleni, bo dotrzymali tradycji i sprawa załatwiona na odwal się. Na razie nie dokonałem aktu apostazji i nie wiem czy to zrobię, bo mi to wisi (jak cała reszta, do której przystąpiłem, bo inni przystępowali). Czasem zastanawiam się, czy młody potomek mojej siostry nie będzie musiał być jeszcze raz ochrzczony, jeśli ja wystąpię formalnie z kościoła

Ciekawy artykuł o apostazji Apostata: Wyjście z Kościoła to droga przez piekło

O apostazji to akurat nic tam nie ma.

No tak, o przetwarzaniu danych osobowych, ale w kontekście apostazji.

Ja na szczęście trafiłem na miłego proboszcza, który mi nie robił problemów. Przywitałem się, powiedziałem o co chodzi, podałem dokumenty, powiedział, że ok i pożegnaliśmy się. Wszystko w miłej atmosferze.
Z aktem chrztu to inny ksiądz chciał trochę porozmawiać, popytał, z ciężkim sercem, ale też nie robił przeszkód. Nikt nie chciał kasy za to.
Dużo zależy od tego na kogo się trafi. Ja miałem szczęście.