Międzynarodowa Federacja Pogańska

Wlasnie kupilam na boze narodzenie dla mojej malutkiej siostrzenicy magiczna rozdzke i skrzydelka. Najlepsze jest to ze na opakownaiu pisze po francusku 'la baguette magique'. No i jak ja teraz zachowam powage podczas rytualu jak sobie pomysle ze mam wymachiwac magiczna bagietka.

e bagietka nie bagietka - wazne ze magiczna

To dobry pomysł na biznes jest: 2w1 jadalna różdżka jednorazowego użytku. Nie trzeba już piec ciastek.

Śmieszna sprawa z tą różdżką bagietką, ale swoją drogą jest wiele takich przedmiotów, które po dosłownym przetłumaczeniu na dany język śmiesznie brzmią. Nie potrafie sobie teraz przypomnieć konkretnego przykładu, ale spodkałem sie już z takim zjawiskiem.

Tylko, ze to zwykla polisemia - wyraz "baguette" znaczy zarowno "bagietka" jak i "rozdzka". To tak, jakby sie smiac, ze nasze igly maja oczy, a w barszczu plywaja uszy. Zagraniczne wersje nas smiesza, bo nie jestesmy z nimi obeznani.
A przy okazji mamy tu do czynienia ze zwodnicza ekwiwalencja (czyli podobienstwem brzmieniowym dwoch wyrazow o roznym znaczeniu). Przyklady: http://forum.paganfederation.pl/viewtop ... &start=300

Wybaczcie wyklad, zboczenie zawodowe XD

Baguette nie znaczy ani bagietka ani różdżka, tylko jest to jakikolwiek długi przedmiot. To co my nazywamy bagietka dla Francuzów jest po prostu chlebem o kształcie długiej listwy czyli... bagietki. Bagietą jest dla niego listewka, różdżka itp. ze wzgledu na kształt.

Chodzilo mi o to, ze zarowno "bagietka" jak i "rozdzka" sa pelnoprawnymi ekwiwalentami francuskiego "baguette". Przyznaje, francuskiego nie znam prawie w ogole, posilkowalam sie slownikiem.
Zwrociles uwage na ciekawy aspekt jezyka, Rawimirze.

Z bagietka zetknąłem sie w praktyce dorabiając w czasach studenckich we Francji. Dla mnie miała postać listewki przytrzymującej szybę w oknie .

Problem sprowadza się do tego, że na gruncie róznych języków pojęcia są wyodrębniane z uwzglednieniem jakiejś cechy. Kiedy te slowa przyjmowane są do innego języka czasami akcent pada na inna cechę, mogąca być zupełnie przypadkową albo związaną ze szczególna sytuacja bądź przedmiotem. Stąd częste nieporozumenia dotyczące podobnie brzmiących słów.

Np. cóż znaczy francuskie "extra ordinaire", czyżby "extra ordynarny"? Nie. Znaczy "nadzwyczajny". Słowo "Ordynarny" prierwotnie znaczyło "zwyczajny, pospolity" Ewolucja znaczenia w jezyku polskim poszła w kierunku wulgarności (czyli także pierwotnie "ludowości") tego pojecia, stąd nasze dzisiejsze rozumienia słowa "ordynarny" jako "pospolity, nieokrzesany, wręcz chamski". We francuskim zachowało sie wcześniejsze znaczenie, bez negatywnego nacechowania "zwyczajności". Stąd, kiedy coś jest nadzwyczajne, jest po prostu "extra ordinaire" czyli extra ordynaryjne . Mozna znaleźć wiele takich przykładów.

Ważny jest także kontekst. Kiedyś w Niemczech koleżanki poprosiły mnie i kolegę o podanie nazwy jakiegoś produktu w sklepie. My, nie znając niemieckiego, powiedzieliśmy thise (pol. to). dziewczyny poprosiły o podanie thise i dostały czego oczekiwały bo słowom towarzyszył nieuświadomiony do końca gest. Przy kolejnym produkcie wytłumaczyliśmy, że zachodzi w tym przypadku polisemia i ten produkt także po niemiecku się nazywa thise. Ekspedientka znów zachowała się zgodnie z oczekiwaniami. Za trzecim razem (także thise) dziewczyny zaczęły coś podejrzewać. Jednak nie rozpracowały nas bo i za tym razem thise zadziałało. Wyszły ze sklepu.
Jak byłem w Paryżu to bagietka w sklepie spożywczym na rogu działała.
Obcokrajowca można rozpoznać także po stylu przy teoretycznej poprawności wypowiedzi. Fajna może być dziewczyna a nie zupa. Zupa może być smaczna, apetyczna lub dobra ale nie fajna.